Ulga podatkowa dla pracodawców zatrudniających żołnierzy WOT i aktywnej rezerwy – nowe preferencje w PIT i CIT od 2025 r.

Obraz autorstwa Freepik

Kogo obejmuje ulga

Nowa ulga dotyczy zarówno podatników PIT, jak i CIT. Mogą z niej korzystać osoby prowadzące działalność gospodarczą, spółki oraz inni przedsiębiorcy zatrudniający żołnierzy WOT albo aktywnej rezerwy na podstawie umowy o pracę.

W praktyce oznacza to realną korzyść podatkową dla firm, które wspierają pracowników pełniących służbę wojskową.

Przepisy są jednak dość szczegółowe. Aby skorzystać z ulgi, trzeba sprawdzić m.in.:

• jak długo pracownik pełni służbę,
• czy był zatrudniony przez cały rok czy tylko przez część roku,
• czy jego wynagrodzenie spełnia warunek minimalnego wynagrodzenia,
• czy przedsiębiorca może zastosować podwyższony współczynnik 1,5 albo 1,2,
• jak prawidłowo wykazać ulgę w zeznaniu PIT albo CIT.

W artykule wyjaśniamy krok po kroku, kto może skorzystać z preferencji, ile wynosi odliczenie, jak ustalić jego wysokość i jakie dokumenty trzeba przygotować, aby bezpiecznie rozliczyć ulgę.

Kto może skorzystać z ulgi

Z ulgi mogą korzystać zarówno przedsiębiorcy rozliczający PIT, jak i podatnicy CIT.

W praktyce oznacza to, że preferencja przysługuje osobom prowadzącym działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej albo podatkiem liniowym, a także spółkom i innym podmiotom płacącym CIT. Warunkiem jest osiąganie dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, a w CIT z działalności innej niż zyski kapitałowe [1] [2] [3]

Warunkiem skorzystania z ulgi jest zatrudnienie w ramach stosunku pracy:

• żołnierza terytorialnej służby wojskowej albo
• żołnierza aktywnej rezerwy.

Już na tym etapie warto podkreślić kilka praktycznych kwestii.

Ulga przysługuje wyłącznie wtedy, gdy żołnierz WOT albo aktywnej rezerwy jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę.

Oznacza to, że preferencja nie obejmuje osób współpracujących na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło, kontraktu B2B ani innych umów cywilnoprawnych [2] [3]

Dodatkowo pracownik musi mieć zagwarantowane w umowie o pracę wynagrodzenie co najmniej w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w danym miesiącu.

Jeżeli wynagrodzenie wynikające z umowy jest niższe, ulga nie przysługuje, nawet gdy pracownik faktycznie pełni terytorialną służbę wojskową albo służbę w aktywnej rezerwie [4] [5]

Z ulgi nie może skorzystać wspólnik spółki osobowej w odniesieniu do samego siebie. Jeżeli np. wspólnik spółki jawnej albo komandytowej jest jednocześnie żołnierzem WOT lub aktywnej rezerwy, spółka nie może odliczyć ulgi z tytułu jego pracy, nawet jeśli wykonuje on pracę na rzecz spółki  [4] [5]

Na czym konkretnie polega ulga?

Ulga polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania określonej kwoty przypisanej do konkretnego pracownika – żołnierza WOT albo aktywnej rezerwy. Zarówno w PIT, jak i w CIT wysokość odliczenia zależy od długości nieprzerwanej służby wojskowej pracownika i w obu ustawach wygląda identycznie [2] [3]

Istotne jest, że liczy się nieprzerwany okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej albo służby w aktywnej rezerwie, a nie sam okres zatrudnienia u danego pracodawcy. [2] [3]

Ustalając moment, na  który należy sprawdzić długość służby bierze się pod uwagę ostatni dzień roku podatkowego albo ostatni dzień zatrudnienia w danym roku w przypadku pracownika, który wcześniej zakończył zatrudnienie. [6] [7]

Zarówno w PIT, jak i w CIT długość służby pracownika ustala się według stanu na ostatni dzień roku podatkowego. Jeżeli jednak pracownik zakończył zatrudnienie wcześniej, decydujący jest ostatni dzień jego zatrudnienia w danym roku.

Przykładowo, jeżeli pracownik zakończył zatrudnienie 30 września 2025 r. i na ten dzień pełnił służbę nieprzerwanie od 2 lat i 4 miesięcy, pracodawca może zastosować ulgę w wysokości 15 000 zł, ponieważ został spełniony próg co najmniej 2 lat służby.

Ulga przysługuje na każdego uprawnionego pracownika

Odliczenie przysługuje odrębnie na każdego zatrudnionego żołnierza spełniającego warunki ustawowe.

Jeżeli więc przedsiębiorca zatrudnia kilku pracowników będących żołnierzami WOT lub aktywnej rezerwy, może zsumować kwoty odliczeń przypadające na każdego z nich.

Zatrudnienie przez niepełny rok – tylko za pełne miesiące

Jeżeli pracownik będący żołnierzem WOT albo aktywnej rezerwy  był zatrudniony tylko przez część roku, pracodawca nie może odliczyć całej kwoty ulgi. W takiej sytuacji przysługuje 1/12 ulgi za każdy pełny miesiąc zatrudnienia. [8] [9]

Liczą się wyłącznie pełne miesiące kalendarzowe. Nie bierze się pod uwagę pojedynczych dni ani nie zaokrągla się miesięcy.

Przykład:

Jeżeli pracodawcy przysługuje ulga w wysokości 15 000 zł na danego pracownika, a pracownik był zatrudniony od 1 lipca do 31 grudnia, pracodawca może odliczyć 6/12 tej kwoty, czyli 7 500 zł, ponieważ pracownik był zatrudniony przez 6 pełnych miesięcy.

Jeżeli natomiast pracownik został zatrudniony dopiero 15 lipca i pracował do 31 grudnia, lipiec nie jest pełnym miesiącem. W takiej sytuacji liczy się tylko sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień, czyli 5 miesięcy.

Pracodawca może więc odliczyć 5/12 przysługującej ulgi. [8] [9]

Warunek minimalnego wynagrodzenia

Kwota odliczenia przysługuje wyłącznie na pracownika, któremu zgodnie z umową o pracę przysługuje miesięczne wynagrodzenie w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w danym miesiącu. [4] [5] [10]

W praktyce oznacza to konieczność weryfikacji tego warunku miesiąc po miesiącu. Jeżeli w trakcie roku zmieni się wysokość minimalnego wynagrodzenia albo zmienią się warunki zatrudnienia pracownika, pracodawca powinien sprawdzić, czy w każdym miesiącu objętym ulgą pracownik miał prawo do wynagrodzenia co najmniej na poziomie minimalnym.  [4] [5]

Podwyższenie ulgi dla mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców

Mikroprzedsiębiorcy i mali przedsiębiorcy mogą zwiększyć kwotę ulgi o 50%, czyli zastosować współczynnik 1,5. [11] [12]  Oznacza to następujące wartości:

Dla przypomnienia:

Mikroprzedsiębiorcą jest przedsiębiorca, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników i osiągnął obrót albo sumę aktywów nieprzekraczające równowartości 2 mln euro. [13]

Małym przedsiębiorcą jest przedsiębiorca, który nie jest mikroprzedsiębiorcą, zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników i osiągnął obrót albo sumę aktywów nieprzekraczające równowartości 10 mln euro. [14]

Preferencje dla podatników, którzy nie są  mikroprzedsiębiorcami ani małymi przedsiębiorcami

Ulga przewiduje także preferencje dla podatników, którzy nie są mikroprzedsiębiorcami ani małymi przedsiębiorcami, ale przez cały rok podatkowy zatrudniają w ramach stosunku pracy co najmniej 5 pracowników, w przeliczeniu na pełne etaty.

Tacy podatnicy mogą podwyższać ustawowe kwoty odliczenia o współczynnik 1,2. [15] [16]

Przykładowe wartości po zastosowaniu tego współczynnika to:

Warto zwrócić uwagę, że ustawodawca wymaga utrzymania poziomu zatrudnienia przez cały rok podatkowy. To oznacza, że warunek ten powinien być spełniony nie incydentalnie, lecz przez cały badany okres.

Limit odliczenia i rozliczenie nadwyżki w kolejnych latach

Ulga nie może być wyższa niż dochód osiągnięty przez przedsiębiorcę w danym roku. W PIT chodzi o dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a w CIT – o dochód z działalności innej niż zyski kapitałowe [17] [18]

Jeżeli przedsiębiorca poniósł stratę albo jego dochód jest niższy niż przysługująca mu ulga, niewykorzystana część nie przepada. Można ją odliczać jeszcze przez kolejnych 5 lat podatkowych [17] [18]

Także w tych kolejnych latach obowiązuje jednak limit – w każdym roku można odliczyć tylko tyle, ile wynosi dochód osiągnięty w tym roku z działalności gospodarczej w PIT albo z działalności operacyjnej w CIT [17] [18]

Przykład:

Przedsiębiorcy przysługuje ulga 36 000 zł, ale jego dochód za 2025 r. wynosi tylko 20 000 zł. W rozliczeniu za 2025 r. może odliczyć jedynie 20 000 zł, a pozostałe 16 000 zł będzie mógł rozliczyć w ciągu następnych 5 lat, o ile w tych latach osiągnie odpowiedni dochód.

Jakie dane trzeba wykazać w zeznaniu rocznym

Przy rozliczaniu ulgi trzeba podać w zeznaniu podatkowym:

• numer PESEL pracownika – żołnierza,
• liczbę miesięcy i lat jego nieprzerwanej służby,
• informację, czy przedsiębiorca jest mikroprzedsiębiorcą albo małym przedsiębiorcą,
• informację, czy zatrudnia co najmniej 5 pracowników [19] [20]

Samo wyliczenie kwoty ulgi nie wystarczy. Przedsiębiorca powinien mieć również dokumenty potwierdzające, że miał prawo do odliczenia. Na żądanie urzędu skarbowego trzeba przedstawić zaświadczenia, oświadczenia i inne dowody [19] [20]

W praktyce warto przygotować przede wszystkim:

• zaświadczenie z jednostki wojskowej potwierdzające, że pracownik jest żołnierzem WOT albo aktywnej rezerwy i od kiedy pełni służbę,
• dokumenty potwierdzające okres zatrudnienia,
• umowę o pracę i dokumenty płacowe potwierdzające wysokość wynagrodzenia,
• dokumenty potwierdzające status mikroprzedsiębiorcy albo małego przedsiębiorcy lub liczbę pracowników w przeliczeniu na pełne etaty [19] [20]

Kiedy i jak rozliczyć ulgę

Ulga jest rozliczana w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym pracownik – żołnierz WOT albo aktywnej rezerwy był zatrudniony [21] [22]

Przedsiębiorcy rozliczający PIT wykazują ulgę w zeznaniu PIT-36 albo PIT-36L. Dotyczy to zarówno przedsiębiorców rozliczających się według skali podatkowej, jak i podatkiem liniowym. Najpierw należy wypełnić załącznik PIT/WOT, w którym podaje się dane pracownika, liczbę miesięcy i lat jego nieprzerwanej służby oraz wyliczoną kwotę ulgi. Następnie kwotę z załącznika przenosi się do części zeznania dotyczącej odliczeń od dochodu [21]

Podatnicy CIT rozliczają ulgę w zeznaniu CIT-8 składanym za rok podatkowy, w którym zostały spełnione warunki do odliczenia. Także w CIT najpierw trzeba wykazać ulgę w odpowiednim załączniku dotyczącym zatrudniania żołnierzy WOT i aktywnej rezerwy, a następnie przenieść ją do części CIT-8 dotyczącej odliczeń od podstawy opodatkowania [22]

Jeżeli przedsiębiorca nie może wykorzystać całej ulgi w danym roku, ponieważ osiągnął zbyt niski dochód albo poniósł stratę, niewykorzystaną część może rozliczyć w ciągu kolejnych 5 lat podatkowych [17] [18]

Podsumowanie

• Ulga obowiązuje od 1 stycznia 2025 r. i mogą z niej korzystać zarówno podatnicy PIT, jak i CIT zatrudniający żołnierzy WOT albo aktywnej rezerwy na podstawie umowy o pracę.
• Ulga nie obejmuje osób pracujących na podstawie umów cywilnoprawnych, takich jak zlecenie, dzieło czy B2B, a pracownik musi mieć zagwarantowane co najmniej minimalne wynagrodzenie.
• Wysokość odliczenia zależy od długości nieprzerwanej służby wojskowej pracownika i wynosi od 12 000 zł do 24 000 zł rocznie na jednego pracownika.
• Jeżeli pracownik był zatrudniony tylko przez część roku, pracodawca może odliczyć 1/12 przysługującej kwoty za każdy pełny miesiąc zatrudnienia.
• Mikroprzedsiębiorcy i mali przedsiębiorcy mogą zwiększyć ulgę o 50% dzięki współczynnikowi 1,5, natomiast więksi przedsiębiorcy zatrudniający przez cały rok co najmniej 5 pracowników mogą zastosować współczynnik 1,2.
• Ulga nie może być wyższa niż dochód osiągnięty w danym roku. Jeżeli przedsiębiorca nie wykorzysta całej kwoty, może rozliczać pozostałą część jeszcze przez 5 kolejnych lat podatkowych.
• Przy rozliczaniu ulgi trzeba podać m.in. PESEL pracownika, okres jego służby oraz informacje o statusie przedsiębiorcy i poziomie zatrudnienia.
• Przedsiębiorcy rozliczający PIT wykazują ulgę w PIT-36 albo PIT-36L, a podatnicy CIT – w CIT-8, wraz z odpowiednim załącznikiem dotyczącym zatrudniania żołnierzy WOT i aktywnej rezerwy.

Objaśnienia:

[1] art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT

[2] art. 26he ust. 1 ustawy o PIT

[3]  art. 18eg ust. 1 ustawy o CIT

[4] art. 26he ust. 7 ustawy o PIT;

[5] art. 18eg ust. 7 ustawy o CIT).

[6] art. 26he ust. 2 ustawy o PIT

[7] art. 18eg ust. 2 ustawy o CIT)

[8] art. 26he ust. 6 ustawy o PIT

[9] art. 18eg ust. 6 ustawy o CIT

[10] art. 1 i art. 2 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

[11]  art. 26he ust. 3 ustawy o PIT

[12] art. 18eg ust. 3 ustawy o CIT

[13] art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy  Prawo przedsiębiorców

[14] art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców

[15] Art. 26he ust. 4 ustawy o PIT

[16] art. 18 eg ust. 4 ustawy o CIT

[17] art. 26he ust. 5 ustawy o PIT

[18] art. 18eg ust. 5 ustawy o CIT

[19] art. 26he ust. 8 ustawy o PIT

[20] art. 18eg ust. 8 ustawy o CIT

[21] art. 26he ust. 8 w zw. z art. 45 ust. 1 i ust. 1a pkt 2 ustawy o PIT

[22] art. 18eg ust. 8 w zw. z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.).
• Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.).
• Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 z późn. zm.).

Stan prawny aktualny na 21 kwietnia 2026 r.

Klaudia Sołtysik – aplikantka radcowska w Kancelarii Radcy Prawnego Małgorzaty Gach